homeZespół zamkowo-parkowy → PARK ZAMKOWY

PARK ZAMKOWY

Od strony południowej do zamku przylega park, który tworzy integralną część z górą Jasień. BMostek w parku zamkowymrak przekazów źródłowych uniemożliwia odtworzenie jego wyglądu za czasów rodziny Suskich i Komorowskich. Około 1708 roku Anna Wielopolska prowadząc rozbudowę zamku wiele uwagi poświęciła także jego otoczeniu. To za jej czasów park zyskał formę barokowego ogrodu w stylu francuskim z symetrycznie rozplanowanymi ścieżkami. Znaczące zmiany w kompozycji parku zaszły na początku XIX wieku, za czasów Teresy z Sułkowskich Wielopolskiej i jej syna Jana Kantego. Kanał, zamykający założenie parkowe od strony południowej, rozszerzono do rozmiarów obecnego stawu, na którym przerzucono arkadowy mostek, wprowadzając rozwiązania typowe dla angielskich parków krajobrazowych.

 

Lilie wodne w parku zamkowymStaw zasilony został strumieniem, tworzącym pętlę w południowej części założenia. Park obsadzono wieloma gatunkami drzew, takimi jak platan klonolistny, dęby, lipy, klony, itp. W tym czasie, z parkiem zamkowym powiązany został las na górze Jasień. Kolejni z właścicieli obiektu, Braniccy w 2. poł. XIX wieku, zmienili wygląd parku adekwatnie do nowej mody. Nabrał on cech ogrodów w stylu angielskim z licznymi małymi mostkami. Styl ten nawiązuje do naturalnych ogrodów krajobrazowych z dominującymi wartościami: swobodą, romantyzmem oraz naturalnością.  W ciągu ostatniego dziesięciolecia na terenie parku systematycznie prowadzone są prace porządkowe i pielęgnacyjne.

 

Park zachował dawny charakter, gdyż rozplanowanie alejek nosi cechy stylowe, obowiązujące w pierwszej połowie XIX wieku, z typową dla tego okresu zewnętrzną alejką na obwodzie założenia, z którą łączy się przeważająca część drzewostanu. Zachowała się również środkowa partia wielkich trawników, na których wyrasta samotnie kilka drzew o charakterze pomnikowym. Najatrakcyjniejsze z nich to platan klonolistny, jesion o pędach zwisających i dąb czerwony. W ich sąsiedztwie, zwłaszcza  w okresie lipca i czerwca, można podziwiać zachwycające swoim pięknem lilie złotogłów (Lilium martagon).

 

Na ławkach w cieniu drzew chętnie odpoczywają mieszkańcy miasta, a także odwiedzający zespół zamkowy turyści.  Urok tego miejsca doceniają także nowożeńcy, którzy chętnie fotografują się w cieniu rozłożystych drzew.

 

 

 

DOMEK OGRODNIKA

 

Zachodnie zamknięcie parku stanowi wydłużony budynek tzw. „Domk Ogrodnika”, w którym mieściDomek Ogrodnika Dział etnograficzny muzeum się ekspozycja etnograficzna. Budynek powstał po scaleniu dwóch odrębnych obiektów (zamieszkiwanych niegdyś przez zamkowego ogrodnika) w latach 70. tych  XX. wieku. Zbiory, zgromadzone staraniem Towarzystwa Miłośników Ziemi Suskiej, początkowo były wystawione w przyziemiu zamku, natomiast w 1996 roku, w ramach obchodów jubileuszu 100 - lecia nadania praw miejskich Suchej, przeniesiono je w obecne miejsce, tworząc Izbę Regionalną. W 2010 roku weszły one w skład Działu Etnograficznego Muzeum Miejskiego Suchej Beskidzkiej.  Są one cennym przykładem kultury materialnej i duchowej, obrazującym  życie codziennie, tradycyjną kulturę materialną oraz duchową mieszkańców tych ziem: Górali Babiogórskich i Żywieckich. Można tu obejrzeć m.in.: zaaranżowane wnętrze chaty z przełomu XIX i XX wieku, z komorą i izbą mieszkalną, w których znalazły się narzędzia codziennego użytku oraz sprzęty domowe, zrekonstruowany szałas pasterski wraz z wyposażeniem, kuźnię, warsztat tkacki, narzędzia do obróbki drewna, a także przykłady wyrobów rękodzieła ludowego (m.in.: typowe dla okolic Suchej wyroby zabawkarskie) i sztuki ludowej. 

 

 

 

ORANŻERIA

 

Za czasów Branickich, a więc w 2. poł. XIX wieku, w parku zamkowym, prawdopodobnie na starszymOranżeria pochodzącym z XVIII wieku założeniu budynku, wybudowano nową, neogotycką oranżerię. Przed budynkiem rozpościerał się ogród kwiatowy o układzie parterowym, z geometrycznym rozplanowaniem ścieżek i basenem na jej osi. W oranżerii Braniccy, jako zamiłowani botanicy, hodowali różne gatunki roślin egzotycznych  i cytrynat, które służba zamkowa sprzedawała na Rynku Kleparskim w Krakowie. Oranżeria jest jedynym z nielicznych przykładów neogotyku angielskiego na południu Polski. Na początku XX wieku do oranżerii dobudowana została szklarnia.



    PARK ZAMKOWY   - 1
    PARK ZAMKOWY   - 2
    PARK ZAMKOWY   - 3
    PARK ZAMKOWY   - 4
    PARK ZAMKOWY   - 5
    PARK ZAMKOWY   - 6
    PARK ZAMKOWY   - 7
    PARK ZAMKOWY   - 8
    PARK ZAMKOWY   - 9
    PARK ZAMKOWY   - 10
    PARK ZAMKOWY   - 11
    PARK ZAMKOWY   - 12
    PARK ZAMKOWY   - 13
    PARK ZAMKOWY   - 14
    PARK ZAMKOWY   - 15

    lekcje muzealne         dla przewodników

    Muzeum Miejskie Suchej Beskidzkiej
    ul. Zamkowa 1
    34-200 Sucha Beskidzka

    tel. + 48 33 874 26 05
    fax: + 48 33 874 26 05
    Zobacz nas na: